سیاست چیست؟ و سیاستمدار کیست؟

سیاست چیست؟ و سیاستمدار کیست؟


سیاست چیست؟ و ساستمدار کیست؟






سیاست چیست؟

سیاست در معنای عام هر گونه راهبرد و روش و مشی برای اداره یا بهکرد هر امری از امور چه شخصی چه اجتماعی (( سیاست گفته می شود )). چنانکه از سیاست اقتصادی. سیاست نظامی. سیاست مالی. سیاست آموزشی سخن می گوییم.

سیاست به معنای خاص هر اموری که مربوط به دولت و مدیریت و تعیین شکل و مقاصد و چگونگی فعالیت دولت باشد از مقوله امور (( سیاسی )) است. بنابر این هرگاه از سیاست به معنای خاص سخن می گوییم همواره با دولت یعنی سازمان قدرت در جامعه که نگهبان نظم موجود یا پیش برنده آن است سرو کار داریم.

امور سیاسی شامل مسائل مربوط به ساخت دولت. ترتیب امور در کشور. رهبری طبقات. مسائل کشاکش بر سر قدرت سیاسی میان حزبها و گروه های با نفوذ و غیره است.
همچنین روابط میان ملتها و دولت ها از این مقوله است ( سیاست خارجی ) که مطالعه ی آنها موضوع (( علم سیاست )) است.

به عبارت دیگر امر سیاسی عبارت است از کوشش برای نگهداری یا به دست آوردن قدرت یا کار بست قدرت دولت در جهت هدفها و خواستهای گوناگون.
اهمیت عنصر قدرت در ساخت دولت تا بدانجاست که ماکس وبر جامعه شناس آلمانی دولت را دستگاهی تعریف می کند که (( حق مشروع و انحصاری )) کار برد قدرت را در قلمرو معین دارد.



سیاستمدار کیست؟


اصطلاح (( سیاستمدار )) به طور کلی به کسی اطلاق می شود که درگیر مبارزه برای راه یافتن به قدرت حکومتی و یا مقام دولتی باشد و توفیق او تا حد زیادی بستگی به چیره دستی او در فنون ترغیب.مذاکره و سازش داشته باشد. اساسا این اصطلاح به معنای شخصی ست که صرف نظر از انگیزه یا هدف او فعالانه در مبارزه برای دست یابی به قدرت حکومت و مقام درگیر باشد. اما این اصل استثناهای مهمی دارد:

الف: این اصطلاح معمولا برای اداریان تمام وقت حرفه ای به کار نمی رود.

ب: شامل کسانی نمی شود که ( با همه دلبستگی که ممکن است به قدرت سیاسی داشته باشند ) نه عضو هیات حاکمه اند و نه آشکارا آرزومند چنین مقامی هستند.

بطور کلی این اصطلاح مقدار زیادی از رنگ و بوی خود را از ماهیت سیستم سیاسی می گیرد که اصطلاح در آن به کار برده می شود. مثلا در بریتانیا مبارزه ای کهسیاستمدار درگیر آنست سرشار از رقابت است و پیروزی سرانجام هنگامی به دست می آید که شخص بتواند کس دیگر یا هیئتی ( پادشاه.پارلمان.حزب یا هیئت انتخاباتی ) را به پذیرش مدعاهای خود قانع کند. از اینرو وقتی کسی (( سیاستمدار نامیده می شود که مهارت خود را در جلب مردم و آرائ دیگران به اثبات رسانده باشد.

این عنوان در پایین ترین سطح به عنوان فریبکاری به شمار می آید: بنگر (( سیاستمدار را ... که خدا را نیز تواند فریفت.)) ( شکسپیر )